کمیته فنی مدیریت ریسک

تصدی دبیرخانه کمیته فنی مدیریت ریسک(isiri/TC262) از سوی سازمان ملی استاندارد ایران، به مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار

سازمان بین المللی استاندارد (ISO) به منظور یکپارچه ­سازی تدوین استاندارد در سراسر جهان و ایجاد تسهیل در تجارت بین­الملل، فعالیت می­ کند. سازمان ملی استاندارد ایران نیز عضو اصلی سازمان ایزو بوده و به عنوان بالاترین مرجع استانداردسازی کشور، حق رأی کامل برای هر کمیته فنی ایزو را دارد. مشارکت در تدوین استانداردهای بین­ المللی از طریق تشکیل کمیته­ های متناظر و جذب گروه ­های ذینفع و ذیربط در سطح کشور صورت می پذیرد. کمیته­ های فنی متناظر با اعضایی دارای ترکیبی متوازن از طیف فراگیر گروه­ های ذینفع فعالیت می­ کنند که از جمله وظایف اصلی آن­ها بررسی و اظهار نظر در مورد پیش ­نویس استانداردهای بین­المللی در مراحل مختلف تدوین آن­ها، پیشنهاد تدوین استاندارد بین ­المللی بر اساس مزیت­ های اقتصادی کشور و نیز همکاری در تدوین استانداردهای ملی مرتبط است. جمهوری اسلامی ایران بالغ بر 187 کمیته فنی متناظر با عناوین و گرایش­ های مختلف دارد که یکی از آن­ها، کمیته فنی متناظر isiri/TC262 با عنوان «مدیریت ریسک»می ­باشد که دبیرخانه آن از سال 2011 تا کنون در سازمان ملی استاندارد ایران مستقر بوده است. پیرو درخواست و پیگیری­ های بعمل آمده از سوی مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار با توجه به وظایف قانونی وزارت متبوع در صیانت از سرمایه­ های مادی و معنوی عرصه کار و تلاش کشور و در پی همکاری­های مطلوب فی­مابین در حوزه تدوین استانداردهای مورد نیاز جامعه کار و تولید کشور و مشارکت فعال این مرکزدر کمیته­ های فنی متناظر مرتبط، تصدی دبیرخانه کمیته فنی مزبور (isiri/TC262) از سوی معاونت تدوین و ترویج استاندارد سازمان ملی استاندارد ایران، به این مرکز واگذار گردیده است. این کمیته با ساختار جدید و هیأت مسؤولان منتخب از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار(سرکار خانم مهندس سلیمانی، سرکار خانم مهندس حسن زاده و جناب آقای مهندس حسینی) رسماً فعالیت خود را از سرگرفته است.

بر این اساس، امید است این اقدام با عنایت به اهمیت موضوع ارزیابی و مدیریت ریسک و خطرات موجود در محیط­ های کارگاهی و تولیت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در کلیه موضوعات مرتبط با ایمنی کار به عنوان مرجع حاکمیتی، نقشی بسزا در ساماندهی برنامه ­های این حوزه در سطح کشور داشته و نتایج فعالیت­ های آن به سمت تدوین آیین­ نامه ­های مرتبط و اجرایی نمودن آن سوق داده شود؛ به گون ه­ای که ثمرات این اقدام در رشد و شکوفایی صنایع کشور همسو با توسعه پایدار مشهود باشد.